نذر چشمان تو کردم شعری

تا که پرواز کنم اوج تمنای تو را

تا که با عطر تو در خلوت تو پرسه زنم

تا مجسم کنم آرامش آغوش پر از مهر تورا

تو بزرگی، به بزرگی خدایی که تو را مرهم غمهای دلم ساخته است

تو همان معجزه بارانی

که به صحرای عطش بار دلم باریده است

در دلم در پی تو، بذر امید به هر گوشه آن روییده است

من چه سبزم از تو

از تو ای حادثه بارانی

در بهاری که من از رویش هر گل به شکوفایی لبخند تو می اندیشم

و تو را در وزش عطر خدا، بین گلها و چمن می بویم

متولد شدم از عشق تو باز

تا در آغوش تو من باز کنم قصه خود را آغاز

قصه ام غصه ندارد این بار

قصه ام دیو و دد و دشمن بدکار ندارد این بار

قصه ام بود و نبودش من و توست

و خدایی که کنار من و تو

غیر او هیچ نبود

قصه این بار پر از پرواز است

آسمان تشته این آواز است

قصه اینبار ندارد پایان

که دل زنده به عشق، تا ابد بیدار است

دوستت دارم...